Önce Sen

İşitilmeyen haykırışların adı artık sessizlik

Çok yaşamışlarında inkarı

Önce paramparça olup

Sonra yapıştırılmış çömlekler gibi

Güzel olan gülüşümüydü

Yoksa sözlerimi

Gözlerinin rengimiydi seni vaz geçiren kendinden

Sana bir tanemmi demişti

Her halde yağmurlar sizin için yağıp

Ağaçlar konfeti olup dökmüştü

Karlar beyaz,yağmurlar ıslak

Geceler alabildiğine karanlık

Ve orda hüzün

Aşkı icat ettiğinizi ilk hanginiz söyledi

Şimdi sen yalnızssın

Önce kendi sessizliğinde haykıracaksın

Denizcikaptan