Oniks

birgün çocukluğunu diğer gün gençliği gömen insan

inisiyatif hayatından sıkıldığında nereye kaçarsa o güne kadar

çivileyerek gergide kurutulmuş sesinizle buluşmayalım lütfen

öncelerimizden kaçtığımız gibi diğerlerine pay edilmiş

yüreğinizin ortası öncelerimizden sakındığımız gibi çok tanıdık

bize kalan mevsim: hıdrellez

yangının isi damağımda

ateş böceği nezaketiyle uçuşma vakti

büyülü perspektifde tüm dünyayı sığdırdık

nedense birlikte görmüştük ufuk çizgisinde ikinizi

mevsimlerin katar katar geçişlerini seyrettiğim yıllarda:yoktun

yokları yerli yerinde bırakmalısın

yolları konunun açılmasına bağlama ,beyhude

ne küreyi parçalar

nede saman yolunun yerini değiştirir.

tabi ki ilk araba kullandığım yolu hatırlıyorum

rüzgar esimi yanaklarında ,durgundun ,bana bakıyordun

havada sığırçıklar ,öncü leylekler

tiril tiril beyaz , kiraz ağacı çiçeği

gizli ve çekici olsa da

koltuk altından ,sonradan çıkan bir kumanda

yada buzdolabına yapışık bir pideci magneti değil aşk

hiç katakulli yapmadan bizdeki haberler yanlı

şehirler stabilize yol değil yürüyüşte

dünyayaya yüzyıldır gelmesi beklenen adam hala bekleniyor gelecek den

güneş alması gerekenler mağaraların muafiyetinde

saraylar eskiden fırlamışçasına masal anlatıyor insanlara

burnundan kıl aldırmazlar ,kesimli günlerin sınırında

boş kare ve daire belkide oniksli yıllar

olmaz ya

sen sevgiyle kal sevgili