Onu Ararken

O kadar yakınsın ki bazen

İşte o an benimsin istanbulumsun

Buldum fethediceğim kaleyi derken

Bazen de çok uzaksın

Bir dudak mesafesi kadar yakın

Bir koy aralığı kadar uzaksın

Bir fısıltı kadar yakın

Sert bir çığlık kadar da uzaksın ..

Kelimelerim seni bana yaklaştırırken

Kalbimin dem be dem vuruşları susmazken

Senin adın hücrelerimde yankılanırken

Sen hala çok uzaksın ..

O kadar yakınsın ki içime sokabilirim o an

Ve kıyamete kadar saklayabilirim ağuşumun içinde

Bir payitaht düşün ki senin yerin işte orasıdır

Gir içeri sakın korkma

Eski söylentilere sakın kanma

Oraya daha önceleri yerleşen olmadı ,itimat etme onlara ..

Her demde seni sayıklarken

Haykırışlarımın içinde sessiz çığlıklar atarken

İstanbul a kızarken

Seni bir türlü bulamazken

Sen kimsin İstanbul

Gerçek mi yoksa hayal mi

Toz bulutumu yoksa sisin ta kendisi mi

Yahu sahi sen kimsin be İstanbul

Fatihini bekleyen bir kalemi ? ..