Onuncu Katın Hikayesi

her gidiş ardından bıraktı neler neler

bilemeden gittiler

hep milyon hikayeler oldular

her defasından

saklanıyor da, bir yerdeler

akıp gitti işte onca sokak arasından

hiç yaşanmamışlık delilleri

biliyorum tüm kent delirdi

bugün hak verdim herkese

paylaştımda bir parça yalnızlığımdan

yoksa bırakıcaktım kendimi onuncu kattan

ben de gitmeliydim usulcasından

insanlar gördüm telaşlıydılar mimar kemalattin caddesinde

ellerinde torbalar

mutlu olmak çabasındaydılar

onca kalabalık ve gürültü

örtmüştü çocukluğumu

aldırmadım artık

onuncu kattan aşşağı tükürdüm

yaşayacaktım

bir sigara daha söndürdüm

ağzımda nikotin tadı

ben de ona sövdüm ...

onuncu katın hikayesi güldürdü sonra beni

artık ben de delirmiştim tüm kent gibi

yağmur yağsın istemiştim sonra

vazgeçtim deliler ağlamaz çünkü dört milyonluk yalnızlıkta ....