Öptüm Seni

Çözülmüş ve dağılmış çoğalmaları güneşin alnıyla öpüyorum..

Her olasılığı ölmeden deneyen zaman ayarlı kelepçeyim

Suları hep karşı kıyıya geçiren yeşil

Uçuşan eteklerimin çocuk ezgisi yalnızlığıyla

ağarır dağlar

Sırtımda akşamlar

Akşamlar biraz yağmur

Biraz yankıdır güne ki

Gölgemde ruhumun minesi

-her gün üzerimden böyle geçiyor yeryüzü

soluğunu bırakarak aramıza-

Az önceden gelir gözümün ateş ağrısı

Uslu denizler boynumun ay yolu

Mavi pencereme harfler çizilir kuğu dansıyla

Uzun uzun çoğalmalar sonra

Üstelik sesim susarsa korkuyla eğilen ağaç

Hep aynı şiiri usulca bırakır bahara

Evvelimin kanatları vurduğunda suya

Çocukluğuma giden yolda

Gövdeme sığınırım

Kendimin ortasında

Kımıldarken uykum

ince bir damardır hayat toprağın derisinde

Derinlere gömülü kuytu ağzımız

içimiz dışımız uçurtmanın kuyruğunda dal gibi uzar

Ahh sesimin yağmuruyla sevmek

Saçları kızıl bir akşamdır

Mevsimler boyu

Gözkapağımın içinde büyüyen zeytinli geceye aşk olsun

Öptüm seni