Öpüşünde Üşüyorum
Öpüşünde üşüyorum
Ateşime su taşıyan serap
Gözlerimin sonbaharı
Dokunmasın bakışın
Şimdi kelimeler dokunaklı ve ıslak
Bekledikçe eksiliyorum yarından
Yüreğime dokunuyor hazan
Sanki varacağı yere geç kalıyor
Konuşsam da anlamını yitiriyor anılar
Kumsalda köpüğünle yaşayan
Dalgaların saçlarını tarayan deniz rüzgarı
Yoksa anlattığın
Aşkın gülüşü mü kıyılarda su izi
Ay yüzünde açıyor sima gülleri
Yüzümü dayadığım gecelerde
Gülüm derim dilek tutarım
Güneş saçlarına dolanırken yıldızlar
Göz kadehime dolan yağmur
Kederlenirken bedenim mey umma hüznü
Enkaz gün üzerine kurma hayalimi
Uykusuzluk biçilmiş kaftanı atma üzerime
Hasret içmiş yıllar yorgun
Yollar mı unuttu seni
Yoksa sen mi yolları
Korkusuz aynanın tebessümsüzlüğü mü
Yoksa tebessümü maskelemiş yüzüm mü
Yoksa
Aynanın yüzsüzlüğü mü içimi kapatan sırlı yanı
Hani mutluluk resimleri çiziyorduk birlikte
Sesini sesimde yansıyan aşk
Sen aynalar gibisin iki göz arası
Sen İrem bağlarıma akan gönül ırmağım
Sen iki nefes arası sıcaklığım
Sen dudak divanına kurulmuş su gibisin
Buselerin güneş gülüşü
Ben seni yokluğunda sevdim
Yokluğun geldikçe aklıma
Kırdım gizli hayallerimi akıttığım oyuncakları
Gözlerimi koynuna alan gecelerde
Ezgi trenim bekliyor yolcusunu
Aşkın sihirli yüzünde görmek için seni
Düşlerim karanlık basamaklarda
Gideceksen dur dinle öyle git
Seni senden önce tanrımdan diledim
Sevgimi zamansızlığa saklamış yüz
Gitmek o kadar kolay mı
Düşünebildiğim kadar varsın
Hissedebildiğim kadar canlısın
Dudaklarımı titreten sözcüklerin tılsımı
Kendime sesleniyor haykırışlarım
Kendime yazıyorum bilememezliği
Yokluğun adresli yollar dar geldi bana
Görmemek umudu kesik sular siler beni
Öyle kolay mı çekip gitmek
Öyle kolay mı sesini duymamak
Tenin beni unutmuşluğa uyanırken
Gitmek o kadar kolay mı
Korkun düşlerimde
Her damlada ağlıyor harf harf
Dikenli dil yolcusu kelimeler
Uyanma ağlamaklı
Sorma derya denize bir damla hesabını
Düşüme düşmüş martılar içiyor göz suyumu
Sorma bana göz suyumun martıları
Ayrılığı yudum yudum içerken
Öpüşünde üşüyorum