Ör Beni

Aşkın geniş sofrasından yine aç kalktım

İçim yandı içemedim ırmağından bir yudum

Uçamadım göğünü çıkamadım dağını

Yıkıldı köprülerim karşıya geçemedim.

Dağılmasın ömrüm gör beni...

Yüzümün döküğünü topluyorum yollardan.

Hüznümün saçlarını tarıyor deli rüzgar

İsminin kokusunu belleğime taşıyıp

Ruhumun söküğünü sarıyor elleriyle.

Üşümesin kalbim ör beni...

Bir türküye musallat oluyor yazık dilim

Türkünün damarına kan diye yürüyorum

İnce ince dolanıyor içimde kırık bir cam

Tuza gömdüm ruhumu tuz ile eriyorum.

En azından eşe dosta sor beni...