Orman Yangını

alevlerin amansız yüzü ateş

soyuyor

ağaçla kaplı dağları

dumandan

külden bir maske

takıyor yüzüne orman

ve yeşilin

hüzünlü bir batışı

közden

o sonsuz renk

cennetten

siyah göklere benziyor

ateşten uçurumlar

önüne katarak her şeyi

hırçın rüzgar

yüreklerimiz titriyor

iyice yalnızlaştı mağrur

yeşil dağlar

yer gök

yemyeşilden di

mistik bir huzur

yankılanıyordu

ateş düştü

tüm giysiler

ateşten gömlek

her bir adım şimdi

ateşten iz

içimizdeki acı

canlıların ağıtları ...

2oo15/ üsküdar