Osman Efendi

Hüznün atlasındaki resimlerde başladı,

acının volkanik silueti.

Ayyaş sabahlarda kalkar,

gün demlenmeden otururdu.

La ilahe illallah deyip te başlamazsa,

kundaklamaya hüznü,

yarım kalırdı şarabın rengi.

Osman Efendi'nin altındaki

hasır oturak,

her daim hazırdır küçük avluda

karısının ölümünde ağlamadı,

Deniz'lere ağladığı kadar.

gün boyu eksik olmazdı ağzından

şimendifer cigarası

?'Çocuklar gibi şen''di anlatırken Karaoğlan'ı

Hastalık hastası değildi ama

Hastaydı Osman Efendi

Kemal'in hastalığı der;

Böbürlenirdi.

Fazlada yaşatmadı zaten

Kemal'in hastalığı.

La ilahe illallah ile başlayıp

Aleyhim ve leddallin ile,

bitirdi Osman Efendi.