Osmaniye Ağlıyordu

Sen çekip giderken buralardan,

Sokakları suskundu,

Parkları çaresiz,

Ses gelirken vagonlardan,

Osmaniye ağlıyordu..

Bir ağıt tutturmuşken yüreğim,

Sevinç şarkıları yabancı bana...

Bomboş kalırken o dolu elim,

Sokakları suskundu,parkları çaresiz,

Osmaniye ağlıyordu...

Zorkun yaslara bürünmüş,şimdi sisli,

Maksutoluğu bitkin haldeydi,

Toroslar benim yollarımı keşti...

Sokakları suskundu,parkları caresiz,

Osmaniye ağlıyordu.

O sıcakkanlı şehir nasıl soğudu bilsen,

Kekik kokan daglarında caresizlik kokuyor,

Ve rüzgarları bir şarkı tutturdu,başlıgı sen,

Sokakları suskundu,parkları caresiz,

Osmaniye aglıyordu.