Öte Yakasında Suyun

sen

suyun öte yakasındasın

etrâfında kurbağalar korosu

içini bütün bütüne tayfunlar basmış

bakınıyorsun

suyun öte yakasında, a. kadir ustamızın

çok çarpıcı iki dizesi doluşuyor diline:

-"sen orda dalından koparılmış bir zerdali gibi dur

ben burda zerdalisiz bir dal gibi durayım"

acı, yakınlaşıp koyulaşıyor

bir cinâyet sonrasını yaşıyor gibisin

ya da çoktan terk edilmiş bir kilise havasında

kendine biraz daha gömülüyorsun

kurbağa sesleri yoğunlaştıkça

kalbinin kuytusunda kıpırdanmalar

aman ne güzel, diye düşünüyorsun

o sesler de olmasa, her yer canlı cenâze

-zerrelerine değin ayrışık bir atmosfer bu-

herkesin alnı birden ve birlikte kırışıyor

yarım-yamalak sözcüklere sığınıyorsun

içini basan tayfunlarsa, derinden anlıyorum:

-hangi yönden baksam, yol arkadaşın

fiillerinin yapım ekleri aynı zamanda

çekim ekleri fikirlerinin ve doğallıkla

onlara daha sıkı sarılıyorsun

ben: bildiğin üzere, hep yanık kokusunda

sen: öte yakasında suyun

(*): Bir Nokta, Kasım 2015, Sayı 166

Bir Nokta, Nisan 2016, Sayı 171