Otoyol

saat 17, Istanbul, otoyol

Çizgiler hızlanarak bana geliyor

araba, tek kişi, sigaradan duman

Geçmiş, gelecek, arasındaki an.

Saat 17, Istanbul, Otoyol,

Seyrek bulutlar yuksekten bakıyor.

Güneş yaralanmış, zaman doluyor,

Gece gündüzden hakkını alıyor.

Saat 17, Istanbul, otoyol

Araba, kamyonet, sağ ve sol.

Yol tek hat, alışılmış bakış

son nokta değismez - her zamanki varış.

Saat 17, Istanbul, otoyol

Son sapak geliyor, bakıyor, geçiyor.

Bu şehir anlamaz. Ne doğru ne yalnış,

hazırlan, ömrüme biçilmiş son atış.

Saat 19, bitmiyor otoyol,

Gelecek bilinmez , geçmişe çöktü yol

Cam indi ve rüzgar dışardan vuruyor

çizgiler, çizgiler, çizgiler geçiyor ...