Otuz İki Düşüm Var

-vakit bir ,mekan bir ,düş bir

akit bir, acı bir, gülüş bir -

Ölü gecelerin diri düşleri ayakta tutar cismimi

medeniyetin ! iri dişleri yutar ruhumu dahi ismimi...

ey satıcı! ucuz pazar tezgahına koydun

halis ipekten gülüşlerimi...

rehvan giden küheylan yelesinde ellerim

döküldü bahçesinde kızarmış asude güllerim

ver! umudumu, liyakatimi, hem basiretimi

ver! ç/aldıklarını esmer gecenin şuhunda

kopardın aslından, kırdın, döktün has niyetimi

ne bıraktın asalet adına doğradığın ruhumda ?

kaldır koyduğun kotayı

önce süt düşlerin kanattı yaramı

sonra kesici düşlerin izini gördüm yanağımda

azıttın iyice azı düşlerinle

gölgeler üstü gölgenle geldin...

azar azar yedin mazimi, bekamı

doyurmadı seni cebirin hiç bir rakamı

otuz iki düşünle saldırdın; bedenime toprağıma

yirmilik düşümü kırdın; düşürerek ağına

çürük düşlerim kokar; her biri yersiz yerinde

kırık otuz iki düşümle gülüyorum halime

sırrım aşina,ömrüm boşuna, bakın hele işime!

anlatsam yazmaz, yetmez lügatte kelime

ey yarenler,son kalan dişini düşürdüm düşüme!

medeniyetinmiş meğer o

Asım'ın hasmıymış

bana hısım olan...

ah ! düşlerim,bir ağızdan döküldük

kırk boğumlu, boğazdan geçerek...