Ovasız Nehirler Tarihi

Toprak tohumundan bilir ardıcı

Bir nedeni vardır rüzgarın kabına sığmamakta

Öfke bilip bilmediğimiz sayrılıklardan

Kozalak dalında

Şıra demlendikçe yudumlanır

Zaman oburlaştıkça

Çakıl serpintileri gibi uzaklara düşen sevdalılar

Kurulamaz sevmelerin dengesi bazen

Üveyikler kanatlandıkça durduğu yerden sürer oyun

Sunar kılcallarından özsularını koca gövde

Kurtlanır yurt taşları bazen

Bir kez değildir yirmidört saat

Takvimlerden kaçıncı temmuzu damıtmıştır bilinç

Yüreğimin tepesinden yükselmez güneş

Kapanmaz göz kapaklarım kaygı bedenimdeyken

Limon rengi saçlar somgri tenler kararmaktadır

Ölüm gösterilerine hazırlanır çelik geceler

Önce turkuvaza peşinden griye durur yüreğim

Yinelenen öpüşmelerin kesildiği yerde

Sanıldığından daha fazlasını gizler bilmeceler

Beni çağırmayı unutma su kenarlarından

Ekmeğin ve cevizin

Ve namlunun

Hatırına

Sen aldırma geride kalanların ayak izlerine

Damla damla nasıl da boşalıyor koca atardamar

Ölünür vurulur vurulmaz

Sürülür sesini yutan kasırga

Oysa

Saydamlık

Durduk yere

Örtüsünü üstüne çekmez silikon gel gitlerde

Karayel tutuşmalarını anlatan

Ovasız nehirler tarihinden herhangi bir yaprak değildir bu

Çapı ölçülemeyen

Kamçı yedikçe topaçları gibi

Kendileri de dönen maço çocukların...

Serilirim habis bir ur olup bütün gözlerin tanıklığına

Köprülerini bir kez daha üzerinden atarken koca nehir...

yirmiağustosikibinonaltı