Öykü Nü

Ne aradığım yollar ne dolaştığım sokaklar

Ansızın çıka gelir

Döker saçlarını

Bir kuş gibi kar

Gölgecil keyfinde

Sevdiklerim de öyle

İçimden düşüyor

Tutarsa ne ala birer birer göçüp gidiyorlar işte

Aylardan şubat

Bilmem ne günü

Gel diyor! Son bahar adamım

-Sadece gül

-Rengi olmayan hani o yanaklarında açan

-Hadi gül

Umut dediğin hüzzamdan anlar

-Olsun kül...

Dinlendi günbatımı

Sülüklügöl kıyısında

Ufkun suçuymuş gibi

Seçti ayrılığı düştü uzaklara

-Bak! Tutku soymuş koca ormanı

Ölgün yapraklar sesleniyor bastıkça

-Sen Sonbaharı giyinmişsin be adamım

-Gideceğin yerin önemi vardığın yerin değerindendir

Aslın da...

Peyke uzanmış

Şarap öpüşlü kadın

Eski bir tat dudaklarında

İçiliyorum

İlişiyor us

Kana kana

Gece aştı

Sıyrıldı penceresi

Düştü renkler

Açtı ayın görünmeyen yüzü

Öykü-nü

Soyundu ılık sözcükler

Cümlesi açık derinlere değin seslerin

Daldı zaman gözlerimiz de

-Bak dedi; Güneş

-Hayat sürecek yine üstümüze...