Öyle Bir Gidiş ki

cüzzamlı bedenlerin nur dolu yürekleri

sessiz çığlıklarla inletiyor ruh odalarını

ağlayan sevenlerin gözyaşları olmuş gemi

açılıyor uzaklara bir daha dönmemek üzere..

en sevdiği çiçek papatya imiş öğrendim

üstüne atılan çamur bile aydınlandı ışıktan.

son ümit tükenmişken onunla kendime geldim

öyle bir ölüme gidişki daha ölmemek üzere