Öyle Kalayım

Bazen

Hüzün gölgeler gülüşleri

Aklım tutulur

Yüreğim darmadağın olur

Ve

İçimde bir şeyler ölür

Kendimden uzaklaşır

Tanıyamam beni

İçimin tufanında kayıpsın sevgili

Bu kadar uzaklaşmışken kendimden

Ellerini tutamam

Gözlerine bakamam

Uçurumum büyür

Kaybolurum

Henüz yolumu bulmuş değilim

Yorgunum

Tek istediğim

Ölüm sessizliğinde uyumak

Sadece

Gözlerin yanımda olsun razıyım

Yüreğine dokunurken

Gecenin dizlerini kırıp

Yıldızları örtüneyim

Derin bir uyku çekeyim

Sonsuza dek

Öyle kalayım