Öyle Kolay Değildi

hep anlattık dağların meskenliğini

söyledikya sessizliyini ovaların

düşlemeden edemedik

yuvaların azizlyini

taş bastırdık ezip geçtik özlemin yüreyini

beyaz karlarada yattık çok üşüdük

bir tas çorba bir demli çay sayıkladık

nasılda titredik ayaz esince rüzgar

kanımız donuyordu üşüyorduk

bir kuzu sürüsü geçer eteklerden

arkasında bir çoban

ürkek çalardı kavalı

elinde uzun deynek yamalıydı şarvalı

öyle ya yine şafak söküp güneş

doğacaktı bu gün

ve içerimizde umutlar yeşerecekti

yaşamaya dair

defterimde hiç bir günü cizmedim

öyle kolay değildi kolay değildi onutmak

ölüm kokan her anı her anı ecel diye yaşamak

zor olsa bile gönülden yaşamak

öyle kolay değildi