Öyle Selviler Geçtim Ki
Aklımda sağır olunca aşk
Düşerim dili geçmiş zamana
Öyle selviler geçtim ki gölgesine sığınacak
Rüzgara yenik düşen ayaklarımdan kaçtı gölge zaman
Kafiyeli sarhoş nakaratsın şimdi dolunayımda
Saklanırsın sayfa arkasına alfabenin şaşkın harfleriyle
Sonbahar çığlıklarımın tutundugu ilk yaz
Saplanır bağrıma aşk divanında kırılan kalemler
Kızıl örtü altında batan güneş gibi
Selamsız geçişinle kan dokusuna döner göksinem
Gönül eşiğimde geceleyen rüzgar
Umarsız şımarıklığın can kesik heceden beter
Çekil git dağlama vuslat suskunluğumu
Gönül haritama yol çizdim
Üzüm şırası gibi ak göz kadehimden
Bağışlanmış sulara bıraktım kalbimi
Yeminler giydirilmiş zifti kara yalan
Sus söylenecek sözlerini
Bırak çıplak kalsın
Yaksın yüreğimi dili tuzlu kelimeler
Gönlüme gelmeyen sözlerin ağlatmasın anıları
Yalnızlığını üzerimde silen sonbahar
Sitemlerini giydirme bulutlara
Eylülde olsan kasımpatı ekerim çınar gölgesine
Kırarım unutulmuşluğun ellerini
Her sabah görmek için seni
Güneşin kumsalda gülümseyen yüzüne
Yağmur kokulu kumdan kaleme hapsettim seni
Nurten Tarım