Oysa Ne Zordu Seni Sensiz Yaşamak

Oysa ne zordu seni hayal ederken yaşayabilmek

Bir ceylan gibiyim mutluluk pozları veren ama her dakika kaçan ölümden

Bembeyaz bir karanlık hapsediyordu beni içine

Sensizliğe kaybolduyordum

Simsiyah bir güneşle uyanıyordum sensizliğin karanlığına

Bir seher yeli gibi dağılıyor toparlanamıyordum bir türlü

Oysa ne zordu her dakika seni yaşarken içimde öldürebilmek

Bir kaza kurşununa kurban edip sonra intehar süsü vermek

Tuhaf bir duygu seni böylesine severken

Derdimin devası yalnızca sen iken

Seni tek celsede katletmek

Yolunu kaybetmiş bir yolcuyum kalbinin derinliklerinde

Büyüdükçe büyüyor gözlerin her önüme geldiğinde

Seni her gördüğümde

Bir adım daha yaklaşıyorum ölüme

Sensizliği kendimle paylaşıyorum kendi sırdaşım oluyorum

Böylesi ağır geliyor bazen

Dayanamıyorum

Özlemin içine buruk bir tebessüm giriyor

Boş kahkahalar atıyorum gözyaşlarımın eşliğinde

Oysa ne zordu seni sensiz yaşamak

Gün geçtikçe tükeniyordum senin yokluğunda

Oysa ne zordu senin içinde hapsolmuşken

Her gece senden firar etmek idam pahasına

Satılık bir sevda aramak ateş pahasına

Sadece seni istemek can pahasına

Sadece seni istemek

Sadece seni...