Öz Galaksim

Yazmak için kalem elde kalıyor

Sözlerim içimde düğüm düğüm oluyor

Yazan çizen gönül ta içerden

Söylemiş yazmış gönülden içten.

Can özü elbet bir Hakka iman

Örtmesin onu dünyevi mekan

Açmış kapılarını duruyor cennet

Yürümek özünden Allah diyerek.

Bu gün gene dolandım hep aynı yerde

Ne büyük galaksi şu aklım bende

Bir uçtan bir uca gitmek zor imiş

Aklımın kemendi bağlı değilmiş.

Nice yıldız gördüm ölmeden daha

Işıkları hala yolda gelen var

Kimisi yaşarken ölür biri de

Koca bir alem kaybolur bende.

Sonuçta özünü örten hayatı

Kaldır at ne varsa sende öteye

Vahyin verdiği kanatlarını

Tak ve uçur canını özden öteye.

(Kasım 2010 İstanbul)