Öz Geçmişim

yapamazsın ların settlerinden

bir tek göz yaşlarım geçti

içimde oluşan ezikliği

bir tek kalbim söyledi

yapay gülüşler aydınlattı hep

gözbebeklerimdeki ışığı

bir gün bitecek leri

unuttu geleceğim

isyan bayrağı

boğazıma düğümlendiği an

anladım

bu şehir artık

beni istemiyor

ve ben istenmedim yerde

yapamadımlarımla

bir başıma kalmış

son ışğımı kaybetmekteyim

ne bir el var uzanan

ne de gücüm var haykıracak

son çare ölüm olmamalı

çünkü yalan dünya

her şeye rağmen

dönüp dururken

neden ben

dönmeyi bırakayım