Özgür Kerata

Nasıl gelmişlerdi kim bilir

Kaç kişiydiler çıktıklarında yola

Yol dedimse!....

Neyse...

Karanlıkta yürümüşler hep

Sırılsıklam ıslatmışlar birbirlerini bu soğukta

Cilveleşmiyorlarmış meğer

Termal bir kamera tutsağında..

Mayın ekili tarlalarda yürümüşler hep

Bir can umuduna.

İlk kez gördüm onları buralarda, yeni gelmişler besbelli

Bültenlere dinlemeye aşinaydık ölmüşünü,

Canlısını ilk görüşümdü bilemedim ne yapacağımı

Bir tanesi takıldı gözüme

Öylece bakıyordu donuk donuk

Ürkek bakışlarını siperliyordu göz kapakları

Titriyordu sesi üşüyordu besbelli

Düşlerini bile düşürmüştü geldiği yerlerde

Yani o derece

Sansürsüz seyrettiği sahneler canlanıyordu zaar gözünde

Kulakları hala duymuyor,çınlıyordu

Sanırım !

İmdat..imdat...bum..bumm....!

Sonra sessizlik ..

Bir sonraki sortiye kadar..

Özgür oluyorlardı çünkü, zordu işleri

Birer beşer,onar ellişer özgürleşiyorlardı...!

Özgürleştiriliyorlardı...

Demokrasi içlerine içlerine işliyordu.

Ne mutlulardı bir görseniz !

Süzdüm önce şöyle

Kara kuru sıska bir şeydi

Yırtık pırtık ı ayakkabısının teki,

Öteki tekinin zaten,modeli bile başka !

Morarmış parmağı gördüm.ayakkabısının üzerinden

'sanırım transparan'

Battaniyenin 't' lerinin ağzından çıkış sırasını şaşırtıyordu

Titreten çenesi diline

Vurmuşlardı özgürlüğün dibine

Yaş akıtmadan ağlayan gözlerini gördüm

Yalvaramıyorlardı bile

Ne işleri vardı burada!

Biz insancılık oynuyorduk öyle..

Ders filan veriyorduk insanlık adına

Oysa ...

Ayakkabısının teki yırtık pırtıkdı gelenin

Diğer tekinin modeli bile başka...!

'çok özgür takılıyordu kerata'

Nasıl gelmişlerdi kim bilir...

Kaç kişiyle çıktıklarında yola

Yol dedimse !...

Neyse ...