Özgürlüğümün Simgesi

yersiz çıkışlar yaptım bazen

bulunduğum mezradan habersiz

gürgen, pelit, çınar oldum

hayat ormanında,

kuşlara verdim umudumu

her mevsim uçtular uzak diyarlara

uzaklardan geldiler sonra

ve sana verdim hürlüğümü

mavi göklerde hoyratca

tek değildin semalarda

tek değildik ama

birdik dal uçlarıma kadar

dal uçlarıma kadar sevda...

göçmen edebinde sarıldık birbirimize

sen kanatlarım oldun güneye uçan

ben senedi oldum özgürlüğünün

heybeti hür,hayat ormanı,dünya mezrasında...

ufukları çizen yeşil çizgi

ve sen ben ilişkisi

koskoca dünya ikimizin periferi .

elveda sana şimdi minik kuş

biliyorum bu gidişin,gidiş değil

mevsimi değil göçün

güz değil mevsim,

ve hal değil yüzünde ki mutsuzluk

bilyorum veda vakti bana

ve sen giderken bakmayacaksın ardına

özgürce yaşadın hayatını

özgürlükte vereceksin canını

mavi hürlük simgesi

elveda sana

sakın bakma ardına ,

vebenim için ağlama...