Özlem

Yaşaması gerek insanın arnavutkaldırımlı boş caddelerde

Sıra selvi ağaçlar salınmalı yol boyu bakmalı insanca gözleriyle

Hissetmeli cumbalı badanalı evleri yaşamalı tel örgülü pencere

Yaşatmak ruhun derinlerinde varolmuş geçmişe özlem gönlünce

İnsanlar tek beden tek ruh olmuştu

Yollar boyu bunu düşündü durdu

Geçmişe gizemli bir özlem duyuldu

Renkler soldu selvilerse yok oldu

Ah çocukluk" dedi yaşlı adam

Elinde geçmiş zamandan kalan

Bir macun şekeriydi akşamdan

Gözlerini siyah resme daldırdı

Aradığı çıkış yolu çoktan yitmiş yaşamdı..............