Özlemekli

özledim...nedensiz,sebepsiz..

gözleri ufukta kaybolan bir serseriyim şimdi

mayın tarlasında umarsızca yürüyorum

özlemenin ve acının verdiği cesaretle..

sayılar var önümde karmakarışık..

bir puzzle misali..

parçalar birleşiyor aniden

ve sonuç sen

herşeyin ucunda sen varsın

bütün düğümler sende çözülüyor

ama artık yoksun..

kanıyor kalbim oluk oluk yok olurcasına...

bak konun geldi burnuma

gizlice tutkulu bir nefes çektim içime senden

hiç vermemecesine...

şimdi ölüyorum sensiz.. özlemekliyim seni...

yok artık

seni delice seven serseri kalbim yok

son nefesimi veriyorum

sana ağlamaklı, seni özlemekli...