Özleminle Susuyorum

İşte böyle

Başlıyor

Özlemin

Saatlerin durduğu

Gözlerin sustuğu

Bedenin iflas ettiği

Bir zamanın içinde

Buluyor kendini

Uzun soğuk bir kış

Büyük, siyah boşluk

Bir gün daha

Eziyor bedenimi

Acılarımı

Sırtlanıyor

Dışarı çıkıp

Sensiz caddeleri

Sokakları yürüyorum

Üstümde mavi gök/yüzümü

Alıp götüren Kara bulutlar...

Yüreğim kovdukça seni hücresinden

Düşünceler geri getiriyor

Zaman geçtikçe korkuyor

Sensizliğim...

Buğulu gözlerimin önünde

Yarı silik siluetin

Taşıyor ayrılık vaktimi

Sancılı bir aşkın yanına doğru

Akıyor ruhum

Kavuşmak dünde kalmış

Acı kesmiş yolunu

Sonbaharını yaşayan

Umutlarımın

Sararmış yaprakları

Dökülmüş birer-birer

İki dudak arasında artık her şey

Ve ben

Özleminle susuyorum

Hüseyin Kaplan - Bilal Kaplan