Özlenmeyene

Hüzünlü bir sonbahar akşamı

Fonda devrik cümleli bir duman şarkısı ve

Sıcak şarap eşliğinde yazmıyorum bu satırları sana

Aklımda sen de yoksun üstelik

Ne diye düşünüp durayım ki geçeni biteni

İnanma acı çekiyorum dersem

Püsküllü yalan

Uçurtma yapabilir çocuklar yalanımın ışıltılı kuyruğundan

Önümüz fazlasıyla kış

Yenice bir de ameliyat kesiğim var

Nerden bileceksin

Haber vermedim

Vermeyi de düşünmedim zaten

Soğuklarda sızlar

Ayağını sıcak tut diyor yaşayanlar

Giyiniyorum işte lahanagillere taş çıkaran görüntümle

Biraz telaşlı biraz korkak biraz şarlatan

Soğuk her yer soğuk

Evlerin dışı ağaçların çıplak bedeni

Bulvarlar ve kıyılar

Kediler de kayboldu bu aralar

Tiz bir metal sesi dolanıyor

Karşıdaki parkın oyuncaktan tenhalığında

Çocuksuz sohbetsiz

Manzara iç sızlatanlardan

Fark ettin mi bilmem

Önce kuşlar terk ediyor bu memleketi

Ahali daha şakalaşırken mevsimin son cilvesiyle

Anlamadan onlar

Terk etti bile buraları hem bahar hem yaz

Kelebekler de yok

Yok manzarada dolandıkları çiçekten derme kırlar

Haberleri duyarsın değişmeyen makamından

Gündemi kayıp ülkemin en önemsiz hallerini

Tivilerin ana haber ekranlarından

Kazalar yangınlar

Zehirlenenler çöpten ekmek toplayanlar

Soğuktan donanlar

Kimine onlarca düşer

Sığınacak duvar bulamaz aynı ırktan çoğalanlar

Sözüm ona kederde bir milliyeti kütükte yazanlar

Hep aminler çok aminler

Terane aynı terane

Ta çocukluğumdan

Bu karda kışta

Bu köpek barınmaz sokaklarda

Evi barkı,giyecek hırkası olmayana yardım et Allahım cinsinden

Dualar dualar

Sanırsin ki yardım dağıtıyorlar

Göğün yedi kat üstündeki oksijensiz karanlıktan

Yakalayamamışsın bir beşeri ademi göz hizasından

Medet umuyorsun

Bumerang tarzı duyarlılığınla manevi dünyalardan

Dua karın doyurmadı bilirsin sende

Şimdiye kadar

Gecedir bu gece

Karanlık

Alelacele yırtıyor sessizliği dehşetiyle bir ambulans

Hep titrer içler uzak tarafından

Hatırlarsın

Ateş düştüğü yeri yakar der atalar

Muhtelemen duymuyor kulakların

Ve görmüyor gözlerin

Zaten bana ne ki aman

Gürültüler sağır

Sessizlikler geveze olur her zaman

Hesaplarını kapatalı çok oldu değil mi

Sen ki hatırımda kalmayan

Ne vereceğin var ne alacak

Bende de aynı durum

Huzurlar gönderemiyorum sana bu maddesel dünyadan

Şimdi ne diye bu serseri vicdan

Kış üstü

Tenhayken sokak ve geceyken üstüne üstlük

Takılıp rüzgarın acımasız kollarına

Kör bir avcı bıçağı misali dönüp duruyor yüreğimin hafızasında

Kanatıyor yine kanadığı tüm anılardan

Sana değil selamlarım

Sensiz kalan ömre hiç değil

Duyma sen yine

Terazinin kolları hep olduğu gibi

Tıpkı bıraktığın gibi

Gözleri kapalı o isimsiz tanrıçanın yorgun bileğinden

Dengesizce sarkmakta boşluğa dokunmadan

Eşitlenmediki en yaman zaman

Dramatik öyküler yazılıyor fi 'den beri

Şimdi neden niye olsunki adalet dediğin yalan

Sanmaki unutmadım

Sanmaki anıyorum seni

Aşk dediğin

Dokunamadığımız gökkuşağı gibi

Çok renkli mistik bir masal

Yine de

Gönül borcum bitmez sana

Dostluğuna çocukluğuna İstanbul sinmiş insanlığına

Ekmek gibi,martı gibi,simit gibiydin bana

Basit ve sıradan

Ama öyle insan

Sadece insan

Ve hiç özlemiyorum inan