Özür

gök sarı

deniz kırmızı

karınca ipek dokudu

taş erir zemheri sıcağında

yağmurdan adam

alazda dondu

unuttum bütün öğretilerimi

annemin mi o kızgın bakış

kızma anneeem

tökezledim

dokunuşunla dokundu

oysa nasırlıydı elleri

hissetmedim

ruhumu rehin bıraktım

kuytusuna gözlerinin

ninnilerinle satın al

koynuna sar

korkuyorum