Özür Dilerim Anne

bazen

bulanıyor aklım

anlayamıyorum napıyorum ben

bakınıyorum etrafıma

boş boş

saf saf

barizdir ki bazı şeyler kafamı kurcalıyor

dolu zihnim durgun çürük kalbimle

oyunlar oynuyor

alay ediyor adeta

ne kadar istesem de

susmuyor içimdeki çığlıklar

bir kâbus zehir ediyor uykumu

korkarım ki anneciğim

senin bu masum biricik evladın

kaybediyor yaşam umudunu

kayıp gidiyor ellerinden

ilk goz ağrın

ne senin ne de benim elimden

gelmiyor bir şey

memnun değiliz elbette ikimizde

fakat bu illet yalnızlık

ağır geliyor artık benim bünyeme

özür dilerim fakat anne

ne aklım ne kalbim

dayanamıyor bu çaresizliğe