Palto Ve Atkı

Bitmeyecek bir şiirin

Son mısrası gibi kaldı aklımda

Oysa her sözünde gökyüzüne dokunur gibiydim

Ve sarılır gibiydim bulutların en beyazına.

Biliyorum, ne bahar ne de yaz olabilirdim ona

Çünkü ekimdi ellerim

Ve parmaklarım kasım kadar soğuktu

O yüzden paltosunu giydi ve gitti

Ama atkısını bende unuttu.