Pan Konulu Pencerendeki

soğuk ikindilerde özlediğim

portakal çiçeği kokusuna uzanan

küçük bir balkon anısı artık

birlikte sesine sığındığımız yağmur...

pan konulu pencerendeki sorulu ağaç

içeride son aydınlığı günün kaprisli

sevgiye yeni adlar buluyorum güleç yüzünde

çünkü bütün kuşlar uçar bütün balıklar yüzer

eser bütün rüzgarlar

ben de seni düşünürüm...

sanki unutkan ölümlerle başlar her an

yanımda değilse güzden uzaklaşışın

ıssız eşikler kıskanır yalnızlığımı

çünkü yıldızlar geceyi bekler

çocuklar sabahı

yollar uzağı bekler

ben de seni beklerim...

sıkıcı yazlar büyür

öfkeme susuşundan arta kalanımda

mevsimler korkulu gelir göçebe rüyalarıma

mecalim yok bakışlarını çağırmaya göğüme

uykularım koşar yardımına intiharlarımın

ölüysem sensiz...

ben kendimi değil

öldüreceğim sensizliğimi...