Panikyatak Odası

en çok gözlerin bindi o trene saat altı

başını gitti

üstüme sinen Haydarpaşada silkelenmeyen sancı

ve peronda ayaklanan mayıs ve bir çok cumartesi

gözlerime doğru koşan ıslak nakış

ay çarpmasıyım bugün çakıl tutulması

bu sefer de şapkadan çıkmazsa mutluluk

gidip süreyanın şiirine asacağım kendimi

yetişemedim gidişine

çalmayan telefon

adresini silmiş mektup içinden

kelimelerle zarf atışlarım sana

nafileyle sevişmek panikyatak odasında

en çok rüzgarla el ele tutuşan saçların bindi o trene

saat altı

başını gitti

tanrının ziline basıp kaçışlarımı saymazsam

fena mı mezar kazmasıyım biraz

bileklerimde yamalı intihar gibi dursa da zaman

bir apartman boşluğunda kendime kızma modasıyım

kalem kırıldı bi'kere

teneşirle yazıyorum bu şiiri musalla kaşıma

alnıma bir çizgi çekiyor

yokluğundan sensizlik beğeniyorum

yetişemedim gidişine

gidişin taze