Paradokslarda Tefekkür

_ ve sakın bekleme kaybettiğin yerde

mavi yaz akşamlarında kapını çalmayacak hiç umut

artık ayaklarının altında çiğ kaplı nemli kırlarda gezemeyeceksin gönlünce, özgür ve dalgalanan saçlarını tarayan rüzgârlarda ve yüreğinde sonsuz bir sevinçle; sadece başıboş çekip giden ipsiz bir kayık gibi ve küreksiz dalgalı denizlere...

_ bir roman gibi esmer gecede

fırtınaya bozarken patlayan hava sonsuza karşı

kaybettiğin yerde asla bekleme, kapanan kapı bir daha asla çalınmaz ölmeden az önce çünkü yıldızların uyuduğu yerde hüzün yapraklarını döker ve dallarını eğip dereye tortu bırakarak gözlerinden darağacının uzayan gölgesinde...

_ öfkeli sularda

beşik gibi sallanırken bir karış havada akılla uzağa

çok uzaklarına göğün

başakları devşirme zamanıdır artık ömürden düşünce

__ I __

'Hikmet-ü felsefen eyle hazer

Evliya nüshasına eyle nazar'

Nabi

_ İlim üzerine önemli bir fikir üretemeyenlerin, mantık ve felsefeden soğutma paradoksuna atfen.

Nerden nereye...

__ 0 __