Park

Küçük Umut Parkı'nda üç adam...

Birincisi dağları süzüyor

Yüzünde hiçbir şeyi beğenmez bir ifade...

İkincisi dalgın

Denizi okşuyor gözleri

Birini bekliyor bel(l)ki...

Üçüncüsünün dilinde

Kalbinden kopup gelen bir şarkı

Hava güneşli ama o üşüyor besbelli

Ne aradığını kendi de bilmiyor

Birinci adam da

Karşılarında oturan ikinci adam da bilmiyor

Bir şeyler mırıldanıyor üçüncüsü

Ne kendisiyle ne birinci adamla konuşuyor

Birilerinin yakalamasını istercesine

Gökyüzüne savuruyor sözcükleri

Ama ne tutan ne kaçan oluyor...

Sonra

Bir daha görüşmemek üzere ayrılıyor

Küçük Umut Parkı'ndaki üç adam

Her biri düşünce şapkası takmış

Kendi hedefine doğru yol alıyor

Adım adım, ağır ağır