Parmak İzini Buldum

.../

Gözlerini, gözlerimde

Ellerini, yüzümde unutanım

Hayatla ilgili en kötü hikayeyi

Yaralı yanıma yama yaparken öğrendim!...

Ne zaman sırtımı sana versem

Eğrelti gülüşlerim oldu

Yaralarım kanadı

Sanki içimi kaplayan acıları unutmak suçmuş gibi...

Mutluluğa uzandığım anda

Ellerimi ayaz kesti, gözlerim nemlendi

Ben yokluğuna üşüdükçe, içime yangın düştü!...

Ne elimden tutmayı bildin

Ne de yüreğimden

Ben sensizliği omuzlarken

Sen yoktun!

Ben hep sana üşüdüm.

Ah! Yaralarımın kabusu

Senden kalan bir kaç anıyla yaşamak nedir bilir misin?

Onlarla nefes almayı öğrendim

Ve

En olur olmaz zamanlarda yokluğun kanatıp durdu

Ben yaralarıma yama yaparken

Parmak izini buldum...