Parmak Ucunda Aşk

Bırak dokunma parmak uçlarımdaki yarama

Dumanlı bir sevdadan kalan kül yanıkları onlar

Ne sen yaktın yüreğimi nede terk edişin

Bir sözün yıktı duvarlarımı

İki dudak arasında yaktın bütün sevda bahçelerimi

Güller değildi diken diye yüreğime batan

Sivri sözlerinle kanattın içimdekileri

Gittin ya nehirler aktı içimden

İçinde akıttığın benim kanım

Kendi kanımda boğuldum senle

İnan acıtmayacak yokluğun

Yokluğun bensiz kalacak inan

Bir gün geldiğinde adın gelecek aklıma

Bir yerden çıkaracakmış gibi düşüneceğim seni

Yüzün gelecek aklıma

Sözlerin dizilecek bir bir hayat defterime

Seni hatırlamak için aklım yorgun düşecek

Ama yüreğim seni unutturmak için sonsuza kadar savaşacak

Ve bende gideceğim yüreğimle

Ufukta bir ışık göreceğiz

Bölünmeden yürüyeceğiz

Sensiz bir günün ilk ışıkları ısıtacak

Senden kalan soğuk yüzlerimizi

Sen dünde kalacaksın

Ben yüreğimle yeni bir günde