Paskal & Eftelya

Eller ağıt yakıyor aşk'a ..

Yalnızlık parmak uçların da ...

Paskal ;

Bayatlamış yüzün de ,

Köhne evinin,

Çizgilerini taşıyor !

İhtiyar Rum kadın;

Eşlik ediyor,

Mezarı andıran evin,

Sahipsizliğine ...

Paskal pandomiması

Adı altında,

Gülümseme bırakıyor,

Geçimsiz yüzlere ...

Ve;

En meşhur oyunu haline

Geliyor!

Boyalı yüzünün takibinde,

Kendini asmış,aciz bedenin,

Dilini çıkartarak bakması,

Alkışlar ve kahkahaların gölgesinde ...

Eftelya ;

Yüzü,kendi aynası ..

Gözleri aşkken,

Binbir renk tablosu

Hayatı ...

Her akşam,

Paskal eğlencesi ...

Paskal'ın yüzünde,

Eftelya;

Acı bir gülümseme,

Yorgun yılların birikimi,

Yüzsüz bedenin,

Arsız sevgisi ...

Ve;

Geçmişe inat,bir u/mutluluktu ...

( Son gözyaşı ) ;

Paskal ;

Acıklı bir hikayenin,

Tebessüm bırakan yanı...

Son hünerini ,

Kendine sergilemiş,

Bir soytarı ...

Yine,

Dilini dışarıya bırakan,

Oyununun parçasıyla,

Gerçek bir intihar mahkumu ..

Herzaman ki gibi

Kahkahalar eşliğinde ...