Payıma Düşen Şiir

akşam olur ayaz düşer sulara

garip gönlüm çekilir bir kenara

derdimi söylerim ahraz duvara

Sükutu hayalim dilde paslanır

geçmez oldu elimdeki üşüme

yine çöktü bir ağırlık döşüme

ne kaldı ki bu gecenin beşine

uyku bilmez şu gözlerim ıslanır

tan atarken başlar yürek sancısı

tırnağı sızlatan neyin acısı

ve yollara düşen aşk dilencisi

uslanmaz denilen gönül uslanır

ah kurtoğlu zehir kattın aşına

kala kala kaldın yalnız başına

bu şiir yazılsın mezar taşına

belki kuzucuğun gelir yaslanır