Pazarın Sevda Tercümesi...( 3 )

( acıyla yüzleşme )

sözlerinde hoşçakal geçidi vardı ilkin,

bakışların varlığımdan uzaklara kayıyordu..

belli ki;

kayboluyordun,

parlak ayın kör noktasına uzanıp..

belli ki ;

gidiyordun.....

suskun gecenin laciverdine bıraktım gözyaşlarımı,

zamana asır verecektim neredeyse..

ellerimdeydi direk yokluğun,

işte final sahnesindeyiz...

saklı kanamalara aleni çığlıklar atarken,

haykırırdım sensizliğin en sus tınısını...

/güller kanatıyordu tenimi,

gösteremezdim acı çektiğimi.../

levhasız sokaklarda görmüştüm siluetini

köşe başlarında düş tarafından tutuklanıp

kaldırımlarda hapis olduğunu

ürkek ayak adımlarken aşkı

umutsuz sevdanın üstüne doğan gece

ıslıkların anlamsızlığına bürünürdü...

ihanetin katline uğrardım..

sevdanın hükmüyle..

ellerim koynumda

üşümüş....

/bir yüz görümü çare bulamazdım

apansız yalnızlığımda../

suretimden çağrılmayı bekleyen bir tebessüm

ne kadar özlesemde ulaşmıyor yüzüme

gözlerimin uğrak noktasından çıkarmalıyım belki de seni..

kimseyle çakışmasını istemediğim o esrarlı bakışların

artık hiç bir masum sevap doğurmayacak besbelli....

biliyorum..

susuyorum...

/aşk ibadetim sırasında

sıcak bir kan sızıyor avuçlarımda/

giyinik bir mevsimin

en üşümüş vakitlerinde

istiyorum siyaha çalan yokluğunu

yürek kıvrımlarını görmeni istiyorum

şu boşluğa atan lal sancıyı

duymanı istiyorum...

ne dediğimden bile habersiz,

sadece seni..

seni istiyorum...

ve tılsım tamamlanıyordu

doğa üstü ,aykırı bir tutkuyla seni yaşıyordum..

öylesine hesapsız,

hiç umulmadık...

dokunsan parmak uçlarınla kalbime

cam bilyeden farksız...

/acıyla yüzleşmek

bu olsa gerek /

nebile aydın - fatih erol

pazarın acı tercümesinde ......:(:(