Pedra

[kodd]img src="http://www.siirkolik.com/img/ozel/73978133rm0.png" alt="Pedra" /[/kodd]

'Bir Fotoğrafa Şiir Yazmak' adlı forumda yer alan Pedra şiirlerini her şairden bir şiir alarak sunmak istedik.

I -

Şair : Işın Ergüney

Pedra

Sıvamış kollarını düş

Umutla tarar akşamını suya

Hayat emme basma bir tulumba misali

Gel gitlerinde hezeyan dökünmede

Nur cemaline inmiş kakûlleriyle

Yıkadığı bir veda ardı mı

Yoksa suyla oynaşmanın sessiz akisleri mi

Gece sinmiş duvarlara

Sokak lambasının ölgün ışıklarına inat

Eşlik etmede geceye süzülen

Meraklı bir nefes!

Kim bilir!

Belki hüzün damıtmada

Yalağa terkedilen sevda damlalarından

Belki de

Kanatlarında taşımaya hazır

Yarına gebe ümit düşsellerini

Duvarda hayal meyal bir ad

Kör pencerelere inat

Dingin söylevler yakmada

Terke tutmuş hatıralara

Göz kırpışlarında

Okşarken suyu düşler

Say ki aydınlığa

Bir ad gülüşüdür Pedra...

Işın Ergüney

2-

Şair : Sema Enci

Pedra

elleri güvercin kanatlı

saçları yıldız toplayan kadın..

karanlığı avuçlamalı şimdi parmaklarının arasından akıp giden suyun ıslaklığıyla..

Pedra..

daha yaşanacak günler var ötelerin uzağında.

hangi duvarda yankılanır adın?

hangi çığlık acımıza daha yakın?

Pedra..

yaralarım yarlardan atlayacak

sen bana dokunduğunda..

Sema Enci

3-

Şair: Muhammed Yalçınkaya

Pedra

Pedra

Geceydi düştüğüm gözlerin

Pedra

Şehrimi aydınlatmıyordu gözbebeklerin

Işığında kayboluyordum

Bir ölüm bu kadar düştü pedra

Sana dair ne varsa topluyordum kırıntılarından

Bir sessizlik var şimdi

Gece perdelerini çekmişken sana

Sen avuçlarında yıkıyordun aşkı

Bir cennet suyunda

Yalnızlığa mı yazmıştın adını

pedra..

Konuşamıyorum eğildin düşünde

Vuruluyorum penceresiz gözlerine

Senden önce ben düşüyorum gözlerinde

Kim söyledi sana pedra

Bu şehirde ruh yıkanmaz diye

Kuşlar şahit işte

Aşk al pedra

üç defa ellerini

üç defa ağzına

Üç defa kalbine

Al pedra alev tutmuş karanlıkları

Yıka aşka dair ne varsa

Kutsadım seni pedra

Şehri olmayan dualarda..!

.....

Ağlama siyah beyaz fotolarda Pedra

Bir kuş kanadı

Bir su

Bak arkanda sisli perde

Birazda kırık dökük camlar

Ağladığını görmüyor bu insanlar

Biliyorum pedra

Biliyorum...

...

Muhammed Yalçınkaya

4-

Şair: Bülent Dürüst

Pedra

Kısık ateşte

Yanar karanlık ,

Elde var hüzün ve siyah ışık !

O taze !

Kanattığı yüreğimin

Kızılını yıkamak için !

Kısmış gecenin ışığını besbelli.....

Ve sade yüzü

Ve suyun beyazı

Ve güvercin kanadı

Hala görünür içimde.......

Ya o çeşme

Aklar mı ?

Onun ışıksız yüreğini ....................

Bülent Dürüst

5-

Şair: Harun Aktaş

Pedra

Kurumuş ellerin gizinde ıslanırken tenin

Suya dokunan bir şems gibi

Siyahların gölgesinde raks eder ritmik bakışların pedra

Kutsa kendini şimdi

ruhunu ab-ı hayat cilvesiyle

akmasın beyhude toprağa yaşlanan sevişme saatlerin

kanatların mahremine gizlensin efkârların

hüzünle,bir vedayla

boşluğun ardına biriken damlaların sefaletini serperek filizlendir sevdanı

yalnızken o an, duyumsa kuşların sesini

tut ki gece

içinde parlayan yıldızların dileklerini bir bir sayarcasına

okşanan ellerin titrediğini düşün benzetmelere

kal öylece put misali boşluğun kenarında

sus incitme suyun sesini

kal diyen olur belki dudaklarındaki katrelere

gece seslenir düşlerinde

kutsa kendini pedra

kutsa!

Su cemrelerin hatıralarında

Görünen pencerenin siyah beyaz rengine aldırma

Camların rengine bürünmüş bir hüzün saklı ardında

Sadece sen duy

Ve sadece sen sev dokunduğun anı...

Harun Aktaş

6-

Şair: Aslı Aslı

Pedra

Sırdaşım olsaydın Pedra,

Dünden ağlayacaktım o çocukdan daha çocuk ,su damlasından berrak

Ölüm karanlığı sunacaktım biraz..

Sahi

Ölüm karanlık mı Pedra?

Zulme bakan gözerimde Tanrı

Omuzlarım da Yaradan

Bak !"

Tut ellerimi yüreğim kadar titrek Pedra

Yeşilinden ser bana

En çok da kadın olduğumdan yanacaktım

Bakışına tutunup sır gibi akacaktım...

Sırdaş olsaydın Pedra

Göğe salmazdın ümitlerini uçurmazdın hayallerini...

Tebessümün ardı olmazdı zifiri

Ahh Pedra... Anlatacak ne çok şey var aslında..Aslı Aslı

7-

Şair: Büşra Topbaşlı

Pedra

kuş kanadında saklı aydınlığın çığlıklarıyla bozacaktı

karanlığın suskunluk orucunu..

suya dokunacaktı ürkek elleri

gece arındıkça teninden,pedra çoğalacaktı kendinde..

lekelerini süzecekti karanlık

yeni bir şiire değdirecekti belki parmak uçlarını

belki bundandı bu hazırlık

bir ayrılık ertesi

bir aydınlık arefesine gebe kalacaktı pedra'nın ellerinde

bir kalem sığınacaktı sızılı parmak uçlarına

saçlarına hükmeden rüzgarı savuracaktı penceresinden..

gece arındıkça teninden,

pedra çoğalacaktı kendinde..

Büşra Topbaşlı

8-

Şair: Elif Sade

Pedra

içinde büyüyen yoksul karanlığın aksine

yüzün öyle masum ki..

kurduğun düşler mi yüzüne aksetmiş

avuclarındaki suda sevdiğinin ismi..

ah pedra

hangi su, rüzgar, bulut

yıkayacak

aydınlatacak, resimsiz karanlığını..

şimdi arın çaresizliğinden

ellerinde büyüsün duaların

sevdiğinin dilinde dua olsun adın

sol yanında

düşlerin kadar beyaz bir güvercin

tutun kanadına

pedra

umutlarınla beraber uç sevdiğinin yanına..

Elif Sade

9-

Şair: Sevilnur Durmaz

Pedra

Pedra

Su'ya hasret bir martı kanadı

Pedra

Aşk sunağında bir nefes

Su gibi yüzündeki ışığınla

Akıyordu avuçlarından aşk

Duru ve saf

Pedra

Sislerin ardından geliyordu beyaz sesin

Gece karanlık

Tenha

Üşüyorum Pedra

Tut elimden

Bırakma

Yamacında kalsam

Kutsasak bu gece Ay'ı

Kucaklasak güneşi birlikte

Ah Pedra

Kaç yürekte ağlıyor şimdi

Sevda sesleri

Duyuyor musun?

/Kaç yürek susuyor aşka/

Sen Pedra

Denizin sesi

Sen

Güneşin nefesi

Al koynuna Pedra

Isıt geceyi...

Pedra...

Sevilnur Durmaz

10-

Şair: Aylin Başdemir

Pedra

karanlık ömrümün özgürlüğe açılan kanatları oluyordun bir anda,

ve geceye gizlenmiş genç ölümün müjdecisi...

güne düşecek gözlerini beklemek farz olmuşken

çatlayan dudaklarımı kanatacak kadar keskin bir yokluk bıraktın ardında,

zemheriye teslim bir şehir,

bahara küskün bir yürek

imdada sağır bir ruh...

ama pedra;

suretin,

azrailin en güzel hali oluyordu yansıdığı suda.

yanan bedeni doyurmak

koşulsuz teslimiyetten geçiyordu birazda...

Aylin Başdemir

11-

Şair: Sait Açıkgöz

Pedra

keşke cevriye olsaydı adın

ne güzel yakışırdın dilim kadar temiz çeşmelerime

çamurun içinde yüzünde tebessüm ayı gölgeler

sevdan için giderdin belki kaç kez ölüme

bir yıldızın fosforu olsaydın

cenneti yeşerecekti köprü altlarında topladığın yosun

cevriye

mihnetidir hayatın

güvercinler saf olur

tutma yürek kanatlarımı

bakma pedra

güvercinler karanlıkta savrulur...

ben de karadan daha kara sevda var

ah kenar mahallende yüreğim

kanar

acıyı dindirir mi pedra avuçlarındaki sular..

sevil pedra

sevilmelisin bana

sustukça

adın dört dilde bir taş destanı oluyor

duruyor zaman

donuyor ışıkta güvercin sevinci

hangi saatte yazılır ay saçlarına pedra

ben gizleneyim

senin gezdiğin gün kısalır

bir duvarda akasya gölgesi ömrüm

dolaşıyorken içimin buzlu kaldırımında gece

ben fotoğraf oluyorum sana

demlenen güvercinler

dudağında su bölüşür

yanıt gerekli mi bak, sustum

-çeşmenden akıyordu aşktaki sevinç

kokundan mahrum kalmasın bendeki sokak

ten soğur,ay donar, fotoğraf sıcak değil pedra

kalma öyle uzak

bakarsın aşkımız üşür

Sait Açıkgöz

12-

Şair: Cemal Mıhçı

Pedra

susma vakti demiştin

hani

şarkıları böler ikiye

nakaratsız devrilen gün gibi

içerdik senle

ölmüştük

bu acayip

bu kuş konmaz cehennemin ortasında

yazı tahtasından silkinen

nefes olmuştuk

her harfinde

uzak yaşamlardan getirdiğin

uçuran sırma kilimler

alevinde

yandığım

sihirli kandiller

pedra

ezbersiz gülüşüm

zemheride ölüşüm...

Cemal Mıhçı

13-

Şair: Hatice Kürklü

Pedra

Pedra

Kırık düş bakışlı

Kırılgan uykusuz gecelerde

Islak sokakların gölgesinde

Yağmurlara sığıntı güzel pedra

Sevişmesi şarap

Teni Paris kokan

Ürkek ve mahcup kadın

Gece düşmüş saçlarına

İstanbul vurmuş bakışlarını

Bedeninde ki gizemle

Masumiyetini örtünmüş

Gece Pedra'nın avucunda saklı

Herkesten uzak

Kendine ağlamaklı

Hatice Kürklü

14-

Şair: Ayşe Cengiz

Pedra

ahh pedra

ahh

kaldır başını

ak bir güvercin olup

etrafında dolanan umuda bak

ışığın sızdığı yerde açan

ak benizli çiçeksin

kara kedere inat

avuçlarında bereket

kurumuş kadınlığını

gözlerimdeki sevdayla donat

dudaklarındaki ah

yırtacak sessizliği

kara gecelere inat

dört duvarı üzerine dört döndüren çarkıfelek

yandığı yerde teker teker sönecek

sesinden yükselince inleyen sonat

bütün kuşlar parmaklıklara tüneyecek

ötüşleri özgürlüğü çağıracak

kara zindanlara inat

pedra

alnın ak

gece bile karasını dokundurmaz nura

ve bir yıldız bekçin olacak

gönül aydınlığını kıskanarak heyhat

rüyalarını akan suya anlat

su gibi aziz ol hayra gark

kara basanlara inat

Ayşe Cengiz

15-

Serhat Akdeniz

Pedra

yatağına sığmaz;

ifrite bulanmış, baret takmışsa anılar

puslu bir bıçak kesmişse dünleri

çaresiz bir yanıştır ateşi odunlaya

eşliksiz bir AİDAdır bazen

tekdüze bir kendinden kaçış

çoğu an

bir dilekten ibarettir

kalanlar...!

temayüze meyilli bir yakarıştır

tanrı katında

bir avuç sudur bazen!

temizlik...

antitezi ,panzehiri olmayan bir ölüm

avcıdan kaçmayan güvercindir bazen

evet

sen;

PEDRA

kadın ormanında

ezilmiş

incinmiş

binlerce adı konmamış ihanet adına!

yıka

avuçlarında birikmiş kirlerini

uçur kinlerini

uçur

savur

güvercinle

uzaklara

evet;

sen

dünyayı aforoz etmiş

sevmeyi tütsüden çok saymış kadın

tüm kadınlığınla

kirli sulara değdir elini

hadi takdis et

yıka suyu NUPELDA

sen;

meleklerin kol gerdiği PEDRA...!

Serhat Akdeniz

16-

Şair: Abidin Tatar

Pedra

Karanlık olsa da

Böğrümü sancıtır susuzluğum.

Kokunu aldığım,

Sesini duyduğum yöne

Kanat çırpıyorum.

Suya kanmaktansa,

Yüreği harlı bir kızın

Avuçlarında yanmak istiyorum.

Abidin Tatar