Pencere Kenarındaki Ölüler

Onlarda,bizler gibi

Sevdiler yaşamı,umudun kızıl resmine bakmayı

Yoksul sofralarında gezinen karıncayla oynamayı.

Ağlayan bebeklerin gözyaşlarına

daldıklarında

Anlamışlardı ızdırap dolu günlerin geleceğini.

Yenilmedilerde değişeceğine inandılar

Ekmek ve şarabdan daha fazlasını koyarak sofralarına

Dünyanın yeniden kurulacağına.

Aslında öldükleri söylenilemez

Karanlığın ortasında kurşunlanırken bedenleri,

İzlemişti pencere kenarındaki ölüler,

Üzerlerinde doğan güneşi,

Şimdi vuruldukları yerde

Yeşerdi bir çınar ağacı,

Yapraklarında her birinin sureti

Serilir kentin üzerine,

Selamlayarak,

Pencere kenarındaki ölülerini..