Permali Gecelere Kiş Kiş

zelzele gibi

kendi şiddetinde artçılar

kırk haramilerin yatağına kanlı gözyaşı bırakan

bir kıza aşık oldum bu gece

kırkbirinci harami değildim oysa

aşk kolonlarımı sallıyor

örgüt çökerten

iç savaşlar çıkartan

bir matahari gibi girdin odama

sınırlarımız belliydi oysa

sen kan kusuyorken durmadan

ben vezir olmanın telaşını yükledim içime

her ten bir muhtıra

her dokunuş ihtilal yanlısı

permalı gecelere kış kış

ve çıkartıp yara bandını yüzümden

bir şişe köpek öldürenide bitirdikten sonra

dur durak bilmediğimiz sevişmelerin ortasına atıvermiştik kendimizi

ıtri'den dinlediğimiz tıngırtı eşliğinde

midemin karnıma yapıştığı o an çırılçıplak

bir sevgiliye cellat

bir şiirde daha iki büklüm olabilmek

bu adam ne kadar da küçüldü bir aşkın diz kapaklarına dedirtebilmek, insanları

yağma yok

kadın beni kadınlığıyla rezil edecek

kanlanmış gözbebekleri

kan kusarken dudakları

permalı gecelere kış kış diyecek

peşimizdeki şarapçı

black_1