Perondaki Genç Kız

İnce ve güzel bir genç kız, peronda

Bekliyor dolu gözlerle

Bir eli telefonda

Bakıyor az önce kalkan otobüse

Başbaşa kaldı yine buharı tüten anılarla

Dönüp gidiyor evinin yoluna, bir burukluk içinde

Dünün izleri geçmemiş duruyorken halen ellerinde,

Dünkü gülüşten eser yok şimdi gözlerinde

Kim bilir- belki bu sefer erken gelir yaz

Kıştan çıkmışken dört günlüğüne biraz

Güneş ısıtacak yokluğumda ellerini

Titretirse yokluğumda bedenini akşam yelleri

Ama dediğim gibi, kim bilir

Belki bu sefer erken gelir yaz mevsimi

Azaldıkça takvimler bir yaprak daha

Yollar birkaç daha arşınlandıkça

Bitmedi, biliyorsun, biz yazacağız

En güzel hikayemizi

Perondaki o ince, güzel kız