Pesimist Şiir

“Memento Mori”

hayal dediğin

kanatları demirden ilham perisidir aşikâr

kanatları vardır ama

- hem de öyle böyle değil has paslanmaz çelik ağır mı ağır -

alır seni uzak hayallerin diyarına bırakır da

ağırdır konmasını beceremez

yerden kesip ayaklarını

tepe taklak bırakır gökten yere seni oy

nasıl sürünürsün

nasıl sürünürsün

nasıl

geri dönmek için vay

"bilse bilse allah bilir"

kemikten asma köprüleri vardır hayatın aşikâr

hep sarsa sarsa

hep takırdıya takırdıya geçer üstünden insan da

sarsa sarsa

kefene sarar seni önünde sonunda

bir bakarsın ki her şey yalanmış hey

nasıl pişman olursun

nasıl pişman olursun

nasıl pişman tüh

"bilse bilse vicdanın bilir"

sonra

bir bakmışsın

kağıttan mı yapıldım hayat

habire beni katlayıp katlayıp durursun

bir yanım halay yeri

her yanım tıka basa er meydanı

derken bulursun kendini ahh

nasıl haset edersin

nasıl haset edersin

nasıl haset off

kağıttan gemiler batsın diye

beddua etmek de günahtır

edemezsin bıy bıy bıyy

"bilse bilse dilin bilir"

mesela

kuşlar bilmez neden uçtuğunu

biz mutluluktan

ya da ne bileyim

özgürlük falandan uçtular zannederiz

ama onlar yaşamak için uçarlar sadece

uçarlar işte sadece uçarlar

uçarlar uçarlar uçarlar

çünkü uçmazlarsa ölürler

aşk da böyle bir şey işte vah

kuş olup uçmayı isteyip

yere konunca ölümle burun buruna gelmektir aşk

çünkü önünde sonunda

yalnız yaşar yalnız ölür insan offf

"bilse bilse bir başına kalan kalbin bilir"

en sonunda

sağlığında yüzüne bakmayanlar

dağlardan toplanmış çiçek bezeli çelenk gönderir cenazene

çıplak kalır dağlar

toprağa konduğun gibi çıplak

"bilse bilse ruhun bilir"

hasıl-ı kelam ve hassaten

şu konar göçer hayatta

haslet ile hasret arasındaki o incecik

o küçücük "l" ve "r" harfleri kadar incedir

var olmanın ağırlığı

"ben dahil kimse bilmez"

...