Petunyalar Solarken 2

Gözlerinin karası geceye düştü

ay doğdu arasından bakışlarının

bir tılsımlı bahardı yansıyan

çiçekler açmaya durdu kıyısında

efsunuyla inmeye başladı nisan yağmurları

yeşerten büyüten damlalarıyla

temizledi ve arıttı her şeyi

umut ülkesinin nazlı kraliçesi

bahtiyarlık senin eserin

muştunu anlatıyor uçan kuşlar

sevgi pınarları isminle başlıyor akmaya

içen kendinden geçiyor

bırakıyor ne varsa dünden kalan

muhabbet ülkesine göçüyor

hayat akarken kıvrım kıvrım

hayalinin gölgesi üzerimize doğuyor

ısınıyoruz avunuyoruz biraz....