Petunyalar Solarken

bahar yağmurları yıkamıştı narin bedenini

ilk yazda tatlı bir telaş ve ürpermeyle

merhaba demiştin kıskanmıştı seni güller

yaz hep böyle çabuk biter zaten zamansız

sonbahar hüznü kaplar her yanı

poyraz üşütür yağmurları

sıcak hatıralarda dökülür yaprak misali

solar petunyalar da bahardan kalan her şey gibi....

gökkuşağında izi kalır renk deryasından öylece....