Pinokyo Çığlığı
yoksunluğun, yoksulluğun sürmesini çekti bir işkenceci gözlerime
mil niyetine.
ve bir okla vuruldu sevda
sessizlikte.
sebepsiz bir ölümde öldürdüm günü....
yine
ve
yine
sessizlik....
ve yine ses
ve es
sus ....!
tüm se(n)ssizliklerin faili(ni) meçhul sananlar
gelsin görsünler düşlerimi
talihsiz düşler saltanatında....
Ölümüm işte...
Ölüm...
Şakacık/tan nanik yaptım hayata
yine ben aldandım..
yine..
.......................................
sessizliğe tahammülüm yok işte..
......................................................
her sözüm yalan -mış gibi..
o yüzden en çok pinokyoyu seviyorum,
anti-kahraman olarak/ tan...
Tan ağarsın en çabuğundan....
Kimse acımadı pinokyoya...
ki onun trajedisi yerçekimiyleydi
komedi değildi,
nasihat değil...
ve dengesi bozulurdu
daha da bozulurdu her yalan söylediğinde...
ama O susası değil!.
12 haziran 2010/sinop