Pişemedim

Isyanım

Anlık korkulardan geçmiş

Zamansız zincirlerde ellerim

Prangalar vurulmuş aşklara

Sessizim

Hiç haykıramadım dolu dolu

Gırtlağıma kadar,

Doldurmadı bir kahkaha beni

Konuşamam.

Güzel giysiler sarmadı tenimi

Siyah beyaz resimlerde kaldı

Bebeklerimin elbiseleri

Bakamam

Bir kır çiçeği gibi

Ezilmiş sevginin rengi

Pişemedim

Insanlığın hamuru ile

Yalanlarla yaralandım

Kanımda kaynadı zincirlerim

Eridi Eylülün bile elleri

Ben hala çiğim