Pişman Değilim

..... ........

Acemi

Yalancı nakaratlara vurgulu

Şâyâk çulsuzluklar giydirilmiş

Yalınayak

Baldırı çıplak senaryoların soytarılığına bulanmış

Bir sevdâ düzenbâzlığıydı bizimkisi

..... ........

Tesâdüflerin varlığıyla yokluğunun

Yağlı meydanlarda güreş tuttuğu

Sarışın

Alengirli bir Ekim'in falancalı gününde

Yalnız kalmışlığın toyluğuyla

'-Merhaba...!' denen

Ve

Kar sağanağı

Kırçıl bir Ocak filâncalığında

Büyük ses uyumlu yeminlerin garantörlüğünde

Nefesi ölüm kokan hayâllerin diriltildiği

Gelecek kipli yüklemlerin dillendirildiği

Canların cananlara fedâ edildiği

Sepelek bir Sonbahar Bozgunu'ydu belki de

Ne sen farkındaydın

Beni gözü bağlı haraç verdiğin cehennemlerin

Ne de ben bilebilirdim

İbrâhimî bıçakları kesiklerinden kanatan sözlerimin

Yıkanmadan kefenlendiğini

Aforoz edilmiş günâhkâr ıslıkları dolayıp

İğnelerle delinmiş dilimin gözeneklerine

İnkâr edilmiş

Redd-i mirâs kimlikleri sıkıştırıp

Akrep sokuğu ceplerime

Yüzüne tükürülmüş bir onuru

Haysiyetine küfredilip sövülmüş bir gururu

Alıp alınıp üstüme

İnâdına sevmiş

İnâdına savunmuştum

Senden yana olan her şeyi

Son Sevâbım'dın

Kutsalım dedim sana

Affet beni

Pişman değilim

Yalanın ve madrabazlığın incecik bileklerini büktüğü

Patetik umarsızlıkları

İnatçı kırılganlıklara dönüştüren

Dönüşü olmayan hesapsızlıklardı

4 mevsimi hazan tuallere renklerimizi düşüren

Bir Eylül sonu

Ekim başıydı gittiğinde

Hazandı

Gözü kan çanağı

Hastalıklı

Yaslı

Ağlamaklı salya sümük zamanlardı

Yaprak dökmeyen hüzünlerin notalarında

Mızrâbını unutan

Nihâvent zırlamalar bırakmıştın

Kanayan dudaklarıma

Güneşe perdelerini kapatan

Sancılı geceler doğururdu gözlerim her sabah

Yırtarak

Münker Nekir sorgusunda çarşafları

Peltek

Kekeme '-Acaba..?'ların

'-Yoksa...?' ların diplerine istiflenen

İrkinen

Ünlem ve ünlemsizliklerin iliklerini kemirdiği

Kanı çekilmiş

Kantarlık bir cenazenin hamallığını yapmaktı

Senden sonra yaşamın sözlük anlamı

Ecelle bu kadar kol kola

Toprakla bu derece koyun koyuna

Azrail'le bu kadar dost

Bu kadar sevgili

Tenine bu kadar hâin

Bu kadar vefâsız bir ruh daha görmedi

Görmeyecek

Leyla'yım diyen

Aşkları sırtüstü düşük yapan

Körkütük ahmâk avunuklar

Son Baharım'dın

Hazanım dedim sana

Affet beni

Pişman değilim

..... ........